Tijdens het Hypotheken Event 2026 deelde onze CEO Thijs Vermaat zijn visie op het belang van detachering in een nieuwe wereld met AI. Waarom is ons hypotheekprocesverandert in een klantreis naar een documentencircus? Hoe leid je straks nog hypotheekexperts op als AI een groot deel van het juniorwerk overneemt? Wat gebeurt er met je organisatie als flex wordt teruggedrongen, terwijl onzekerheid over capaciteit en vaardigheden alleen maar toenemen?
"Onlangs kocht ik een nieuw huis. Voor die hypotheek moest ik 73 documenten aanleveren. Drieënzeventig!
Al die documenten moesten worden verzameld, gecontroleerd en opnieuw beoordeeld. Dat roept bij mij een simpele vraag op: wie heeft bedacht dat dit zo moet? Europa? De AFM? Compliance? Of zijn we zelf, jaar na jaar, stap voor stap, een documentenfabriek gaan bouwen?
Het resultaat kennen we allemaal: fouten, vertraging en frustratie. Voor de klant én voor de bank.
Neem het overbruggingskrediet. Er moest een nieuw taxatierapport komen van mijn oude woning. Terwijl er al een WOZ-waarde is en er al een hypotheek op zit. Databronnen zoals Calcasa hebben de meest relevante informatie al beschikbaar.
Waarom dan toch weer een taxatie waarvan de uitkomst vaak dicht in de buurt ligt van wat je vooraf al weet? Wie helpt dit echt verder? In elk geval niet de klant.
Een groot deel van deze documentatie is wellicht niet nodig. Waarom beginnen we niet bij de essentie? Bijvoorbeeld met het verzekeringsbericht van het UWV. Als dat voldoende duidelijkheid geeft, stop je daar. Alleen bij afwijkingen vraag je aanvullende stukken op.
Dat vraagt geen nieuwe technologie. Dat vraagt keuzes.
We horen het overal: straks gaat AI dit allemaal voor ons oplossen. Maar als we eerlijk zijn, lossen we dan vooral onze interne complexiteit op. Niet de belasting die we klanten opleggen.
Hoe ingewikkelder het proces dat je aan AI aanbiedt, hoe minder voorspelbaar de uitkomst. De volgorde is daarom cruciaal: eerst vereenvoudigen, daarna automatiseren. Die vereenvoudiging vraagt vakmanschap en lef om bestaande aannames ter discussie te stellen.
Tien jaar geleden werd ook gezegd dat we binnen vijf jaar massaal autonoom zouden rijden. Inmiddels rijden er robotaxi’s, maar grootschalig is het nog niet. In de hypotheekketen zie ik iets vergelijkbaars. Er is veel ruis rondom AI, maar een volledig autonome hypotheekstraat zie ik voorlopig niet ontstaan.
Dat betekent niet dat AI geen rol speelt. Integendeel. Maar wel dat we realistisch moeten blijven over wat eerst moet gebeuren.
Voor mij zijn er drie logische stappen:
Simplificeer
Automatiseer met Agentic AI
De AI-hypotheekexpert
Simplificeren is een mindset. Stoppen met accepteren dat 73 documenten “nu eenmaal nodig zijn” en ga terug naar de kern.
In Lean-trajecten zie ik vaak dat professionals genoeg ideeën hebben om verspilling te verminderen, alleen worden ze niet opgepakt.
Daarna komt agentic AI: slimme software-agents die taken uitvoeren, maar onder toezicht van een inhoudelijk sterke professional. Net zoals bij zelfrijdende auto’s: op de snelweg kan veel automatisch, in complexe situaties neemt de mens het over.
In de hypotheekketen kan één professional straks meerdere AI-agents aansturen. Dat maakt het mogelijk om capaciteit slim In te zetten.
Daarmee ontstaat een nieuwe rol: de AI-hypotheekexpert. Iemand die inhoudelijk sterk is, meerdere processen tegelijk overziet en samenwerkt met specialisten die systemen optimaliseren. Niet via code, maar via duidelijke instructies en scherp geformuleerde vragen.
De echte vraag is niet of AI impact heeft, maar hoe je capaciteit organiseert in een wereld die fundamenteel onzeker is. Welke skills heb je straks nodig? Hoeveel mensen? En hoe leid je die op?
Experts blijven nodig. Maar als AI steeds meer juniorwerk overneemt, hoe zorgen we dan dat nieuwe professionals voldoende vlieguren maken? Dat vraagstuk speelt nu al in de advocatuur en accountancy.
Voor starters in de financiële sector betekent dit iets fundamenteels. Routinetaken verdwijnen sneller. Maar het vermogen om te analyseren, te beoordelen en verantwoordelijkheid te nemen wordt belangrijker dan ooit. Daarmee komt de vraag op: wie leidt de finance-organisatie van Nederland eigenlijk op?
In de hypotheekketen speelt detachering al jaren een belangrijke rol. Detacheringsorganisaties leiden mensen op, investeren in vakmanschap en bieden professionals ervaring bij verschillende organisaties. Bij ons stroomt jaarlijks een groot deel door naar opdrachtgevers. Dat brede perspectief helpt om professionals op te leiden die zowel inhoudelijksterk zijn als wendbaar in een veranderende markt.
Het klassieke meester-gezelmodel verandert. Maar dat hoeft geen bedreiging te zijn. AI kan het leerproces versnellen. Juniors kunnen sneller verantwoordelijkheid nemen, mits ze goed worden begeleid. De combinatie van technologie en praktijkervaring maakt het mogelijk om vakmanschap anders, maar niet minder zorgvuldig, op te bouwen.
Toch staat flex onder druk. Politiek en maatschappelijk. Banken, waaronder ABN AMRO, willen minder flex. Wetgeving zoals DBA en de Wet Meer Zekerheid voor Flexwerkers maakt het speelveld nog complexer en uitdagender.
Maar kijk naar de realiteit. Niemand weet hoeveel mensen straks nodig zijn. Misschien heb je er nu 100 nodig, straks 40. Of 25. Of 5.
Juist in die onzekerheid is een flexibele schil geen risico,maar een manier om verantwoord te bewegen. En wat doen we met mensen die niet meer passen in hun huidige rol? Omscholen, herscholen, begeleiden naar nieuw werk. Dat is geen bijzaak. Dat is het vak.
Zo blijft de hypotheekafdeling wendbaar en blijft Nederland nieuwegeneraties professionals opleiden tot echte experts.
Wie de hypotheekketen wil versnellen, klantvriendelijker wil maken én wil voorbereiden op AI, moet de volgorde respecteren:
Simplificeer, automatiseer met AI en organiseer vakmanschap.
En haal flex uit het verdomhoekje. Niet als kostenpost, maar als kweekvijver van talent en als noodzakelijke buffer in een toekomst die we nog niet kunnen voorspellen."